Wegańskie pankejki z opcją dla niewegan.

Jest na tym świecie naprawdę sporo rzeczy, które poprawiają mi humor. Ulubione piosenki z marszu wprowadzają mnie w dobry nastrój. Uśmiech dziecka potrafi rozjaśnić nawet najsmutniejszy moment. Pozytywne emocje z filmu mi się udzielają. Przyjaciele i rodzina, gry planszowe, książki, wdrażanie nowych produktów w pracy lub oglądanie ich na półkach sklepowych (to ostatnie humor poprawiło mi trzy lata temu). Mogłabym tak wyliczać i wyliczać, ale co tu dużo mówić, najważniejsze jest jedzenie!

Uwielbiam dobrze zjeść - od słodkiego po słone. Uwielbiam, gdy jedzenie jest estetycznie podane. Uwielbiam, kiedy siada nas więcej do stołu. Nie jest to wystarczającą motywacją do dalszego powiększania rodziny, ale te trzy rzeczy z pewnością mają wpływ na moje poczynania w kuchni. 

Wegańskie pankejki

Jednym z wdzięczniej wyglądających dań są placki zwane też pankejkami. Jemy je na śniadanie pierwsze i drugie oraz podwieczorek. Sprawdzają się jako przekąski, można je zabrać do pracy, zapakować dziecku do szkoły lub na piknik. Przepisów w sieci jest mnóstwo, ale u nas króluje wersja wegańska ze względu na nietolerancję mleka krowiego i jaj. 

Chwilę zajęło mi stworzenie przepisu, z którego, mimo nieobecności jajek, wychodzą ładne, równe, a przede wszystkim smaczne placki.

170g = 1 szklanka  mąki

szczypta soli
1 łyżeczka proszku do pieczenia

cukier wanilinowy 1 saszetka = 16g *

1 szklanka = 250ml mleka roślinnego**

3 łyżki oleju roślinnego ***

* jeśli nie pasuje Wam wanilia zamieńcie na cukier puder lub użyjcie cukru pudru i ekstraktu z wanilii

** jeśli nie jesteś alergikiem lub weganinem możesz użyć mleka krowiego

*** używam oleju kokosowego, ale rzepakowy też się sprawdza, oliwa ma zbyt charakterystyczny smak

Sypkie składniki przesiać do jednej miski. W drugiej, większej misce, połączyć składniki płynne. Stopniowo dodawać sypkie do płynnych cały czas miksując. 

Rozgrzać patelnię uprzednio posmarowaną niewielką ilością oleju (najlepiej użyć ręcznika papierowego). Wylewać na patelnię ciasto tworząc kółka o średnicy 5cm. Kiedy na powierzchni placków pojawią się pęcherzyki należy je przewrócić na drugą stronę i smażyć jeszcze chwilę.

Podawać z dżemami, konfiturami, syropem klonowym, masłem orzechowym, bitą śmietaną i oczywiście.... Z owocami.

 

 

Smacznego!

Lubicie takie śniadania czy preferujecie na przykład kanapki? Wolicie śniadanie na ciepło czy nie ma to dla Was znaczenia? Co jecie najczęściej? 

A.

PS: Tak jak wspomniałam ostatnio na Instagramie - napisałam bardzo, bardzo osobisty post o drodze do macierzyństwa. Miałam wątpliwości czy go publikować, gdyż mam wrażenie, że mniej obnażyłabym się wrzucając swoje nagie zdjęcia... Ale opublikuję. Także wypatrujcie, pojawi się na dniach!

Czytaj więcej »

O jabłkach, które ratują z doła i niezapowiedzianych gości.

Jakiś czas temu podzieliłam się z Wami swoimi sposobami na poprawę humoru.. Niestety sprawa skomplikowała się, kiedy moja dieta została pozbawiona jajek i nabiału. Nauczyłam się diety wegańsko - mięsnej ;) i nie jest dla mnie problemem gotowanie. Coraz lepiej radzę sobie z zamianą składników. Deprechę mam jednak, kiedy na szybko potrzebuję cukru. A mam tak zdecydowanie za często, co niestety widoczne jest w moim obwodzie. Już wkrótce ciężko będzie zrzucić winę za obecność koła ratunkowego na ciążę. Dlatego, kiedy już tego cukru potrzebuję cieszę się, że jest ten niezawodny, smaczny i szybki przepis. Idealny, kiedy spontanicznie wpada do Was przyjaciółka. Przepyszny na ciepło. Nie do znudzenia. Nie do przejedzenia. Wegański. Jedna z lepszych alternatyw na coś słodkiego dla dzieci. Dla dzieci ze skazą białkową. Nic odkrywczego, a często zapomniane. 

Jabłka pod kruszonką 

lub uogólniając 

Owoce pod kruszonką 

3-4 jabłka (czasem mieszam z pestkowanymi wiśniami, malinami, gruszką)

cukier wanilinowy (saszetka tj. 15g)

cynamon

150g mąki

100g oleju kokosowego

60g cukru

Nastaw piekarnik na 200 st.C. Jabłka obierz i pokrój na kawałki - kostka czy plasterki - kwestia gustu. Wrzuć do naczynia żaroodpornego i wymieszaj z cynamonem oraz połową cukru wanilinowego. W misce przygotuj kruszonkę: mąkę, olej kokosowy (może być masło), cukier i resztę cukru wanilinowego połącz ze sobą - wystarczy chwilę mieszać ręcznie. Rozsyp nad jabłkami. Wstaw do piekarnika na 20 minut. 

Używam naczynia o średnicy 25 cm. Jeśli dodaję wiśnie to do kruszonki dodaję migdały.

To czym się dziś "docukrzycie"? Jadacie jabłka pod kruszonką? Podzielcie się swoim szybkim przepisem :-)

A.

Czytaj więcej »

O powrocie z misji na Marsie i wegańskich ciasteczkach owsianych.

Pół roku po narodzinach Kuby napisałam post o tym, że dziecko nie zmieniło w radykalny sposób naszego życia. Po prawie dwóch latach nadal tak myślę. Od momentu, kiedy zostaliśmy rodzicami nasze życie wygląda bardzo podobnie. Wyłączając moje życie zawodowe ;)

Nie musieliśmy zrezygnować ze znajomych, hobby, wyjść z domu. Pewnie pisałabym inaczej, gdybym "w życiu przed dzieckiem" każdy weekend spędzała na imprezach w Sopocie, ale to też nie tak, że siedziałam cały czas pod kocem na kanapie.

W ciąży z Kubą obiecałam sobie, że nie zamknę się w domu na rok (lub dłużej). Okazja znalazła się momentalnie. Urodziny przyjaciółki. Kiedy Kuba miał 6 tygodni spędziłam wieczór na imprezie w Sopocie. Oczywiście zerkałam na telefon, pewnie częściej niż mi się wydaje. Ale wspaniale było wyjść, wystroić się, ubrać najwyższe szpilki, pokręcić biodrami i wypić drinka. Pal licho, że był bezalkoholowy. Ale jaki pyszny! Smakował szczęściem. Te kilka godzin wolności pozwoliły mi poczuć się znowu kobietą, a przed północą jechałam do domu stęskniona jakbym wracała z półrocznej misji w Afryce. I może zostałabym dłużej żeby poczuć jak to jest wracać z misji kosmicznej, jednak nie potrafiłam zaprzyjaźnić się z laktatorem.

Tego uczucia zaznałam, kiedy Kuba miał pół roku. Zostawiliśmy Go pierwszy raz na całą noc u rodziców, a sami pojechaliśmy do przyjaciół. Do domu wróciliśmy w środku nocy, co nie było przeszkodą żeby o 7.30 wisieć na domofonie rodziców... Widzieliście film Marsjanin? Tęskniłam jak główny bohater, daję słowo! 

I właśnie to jest kwintesencją zmian w życiu, jakie niosą narodziny dziecka. Dziecko nie zmienia tak bardzo naszego życia jak zmienia nas. Mam zupełnie inne podeście do wielu spraw, inne priorytety, lęki, obawy, radości. Inne myślenie. Jest to stan, którego nie da się wyobrazić, zaplanować czy zrozumieć nie będąc rodzicem. 

Kiedy w nocy zerkam na te moje pociechy, wyglądające najsłodziej na świecie, dziękuję Bogu za to, że są zdrowi i proszę żeby to się nigdy nie zmieniło. Mój największy lęk to choroba: ich, moja lub M. Wiem, że skoczyłabym za nimi w ogień czy do morza, chociaż nie umiem pływać. Uchyliłabym im nieba. Mam nadzieję, że otrę każdą łzę, pocieszę, kiedy będą tego potrzebowali. Zapewnię najwspanialsze dzieciństwo, ale będę też potrafiła przywołać do pionu, kiedy sytuacja będzie tego wymagała. Przyznaję, moje życie kręci się teraz wokół tych dwóch małych Pycików. Wyzwalają we mnie uczucia, których wcześniej nie znałam. Ale jest mi z tym wszystkim wspaniale. Jestem szczęśliwa. 

Szczęśliwa mama to szczęśliwe dzieci... Coś w tym jest. A ponieważ mnie między innymi uszczęśliwia jedzenie to nie może być inaczej w przypadku dzieci.

Niestety trafili mi się alergicy. Kuba wygląda jak mały parchaty po jajkach, czystym mleku krowim i po czymś jeszcze, ale nie wiemy po czym. W związku z alergią od jakiegoś czasu jesteśmy na diecie wykluczającej nabiał. U Tomka też takie podejrzenie, więc dzielę z Kubą jadłospis. Kuchnia wegańska stoi otworem, poszerzamy horyzonty testując nowe przypisy. O ile dania obiadowe nie są wielkim wyzwaniem to cierpię z braku słodyczy. Stąd przepis na szybkie, smaczne i zdrowe ciastka owsiane. Słodkie z dużą ilością bakalii. Niedietetyczne.

Wegańskie ciasteczka owsiane.

Idealne dla dzieci ze skazą białkową.

3 dojrzałe banany
2 szklanki = 280g płatków orkiszowych (lub owsianych)
1/2 szklanki = 125ml mleka roślinnego (może być krowie (wersja niewegańska) lub woda)
1 szklanka posiekanych bakalii:
(u mnie:
garść = 25g orzechów laskowych
30g słonecznika
40g żurawiny
20g rodzynek
20g wiórków kokosowych)
50g = 5 łyżek roztopionego oleju kokosowego (masło w wersji niewegańskiej)
15g = 2 łyżki lnu mielonego
30g = 2 łyżki syropu klonowego (można pominąć lub dać jakiekolwiek inne słodzidło)

Banany rozgnieść widelcem na papkę (lub zblendować). Dodać pozostałe składniki, wymieszać. Kulki wielkości orzechów włoskich rozpłaszczyć na blasze. Piec 25 minut w 180st.C.

Dobrego tygodnia!
A.

Czytaj więcej »

Jak poprawić sobie humor?

Są takie dni, że kobiecie jest smutno. Bo pryszcz, bo mąż nie zauważył nowej fryzury, bo ulubione spodnie są za ciasne, bo okres, bo waga skoczyła. Albo bo tak. I już. Ja wczoraj miałam taki dzień. Sprzedaliśmy samochód. Płakałam. Jak bóbr. Chyba przez gonadotropinę kosmówkową, bo ciężko mi uwierzyć, że tak normalnie, bez ciąży, też płakałabym za samochodem. A co pomaga na stan rozryczenia i doła z błahego powodu (w końcu z wyboru sprzedaliśmy samochód, nikt nam go nie gwizdnął sprzed domu, kiedy spaliśmy)? Jak poprawić sobie humor?

Sposób na doła / chandrę / ........ (uzupełnić dowolnie)

Zakupy. Najbardziej takie do domu, bo ubraniowe mogą tylko spotęgować doła. Ale świeczka, patera, pastelowa szpatułka, poszewka albo ładny notes w kropki to bezpieczne poprawiacze humoru. Tylko jak tu jechać na zakupy bez auta?! Nie zrozumcie mnie źle. Daleko mi do osoby, która nie pójdzie na pociąg lub nie pojedzie autobusem. Kuba ma za sobą kilka podróży różnymi rodzajami komunikacji miejskiej. Ale pchanie się do tej komunikacji w szczycie to żadna przyjemność. I tu na ratunek przechodzi druga metoda. Kalorie. Skubane, zawsze ratują. Nawet jeśli powodem doła jest skok wagi. Skoro już się przytyło to żadna różnica.

Rzadko kupuję słodycze i nie miewam zapasu w domu. Jeśli mam na coś ochotę to przeważnie są to żelki lub gumy Maoam - zjadam je od razu. Rozbestwiłam się i najbardziej lubię ciasta. Na doła najlepsze są te z kremówką i czekoladą. Fajnie jak się szybko robią i mają mało składników. Sernik na zimno to właśnie takie ciasto. Ciasto na chandrę, ciasto na deprechę, na babskie dni, na doła.

Mus sernikowy na zimno.

Mocno czekoladowy - porcja na dwie zdołowane kobiety lub siedem kobiet w pełni sił.

Składniki:

200 ml śmietany 30% (może być też 36%)

150g czekolady gorzkiej

torebka cukru waniliowego (16g)

300 g twarogu z wiaderka lub twarogu dwukrotnie zmielonego

1 łyżka żelatyny

owoce sezonowe do dekoracji lub i nie - stres to stres, trzeba go zagryźć nawet jak nie ma owoców pod ręką

Przygotowanie:

Podgrzać połowę (100ml) śmietany 30%, wrzucić czekoladę połamaną na kostki oraz cukier waniliowy. Poczekać chwilę i wymieszać aż powstanie gładki sos. Ostudzić do lekko ciepłego. Dodać do sosu czekoladowego twaróg, wymieszać. 

Ubić pozostałe 100ml śmietany 30% i połączyć z masą twarogowo- czekoladową.

W osobnym garnku zalać żelatynę malutką ilością wody i odstawić na kilka minut do napęcznienia. Po tym czasie podgrzać (nie dopuszczając do wrzenia) i rozpuścić. Odstawić do wystudzenia, ale nie do stężenia. Do jeszcze lekko ciepłej i płynnej żelatyny dodać łyżkę masy serowej, wymieszać, dodać kolejną, wymieszać, połączyć z całą resztą masy. Gdybyśmy wlali żelatynę od razu do masy serowej nie uniknęlibyśmy żelatynowych grudek. 

Przełożyć do niewielkiej formy, której dno wyłożymy papierem do pieczenia  - u mnie 16,5 cm. 

Mus sernikowy ma super konsystencję do przełożenia na paterę lub talerz. 

Nie zdążyłam zrobić zdjęć, kiedy sernik leżał nieruszony na paterze. Do poranka ostał się kawałek.

PS: Płakaliście kiedyś za jakąś rzeczą? Ja wcześniej tylko raz - za moim dwupiętrowym domkiem dla lalek. Miał ponad metr wysokości, białe wykuszowe okno, elewację w kolorze brudnego różu - był idealny. Domek przekazałam kuzynkom, ale kiedy dowiedziałam się, że po dwóch latach został przeznaczony na opał płakałam.

PS2: Jeśli macie małe dziecko i jedziecie w okolice Zakopanego polecam poprzedni wpis o tym czy w Dolinę Kościeliską można wjechać wózkiem. 

Czytaj więcej »

Jak uporządkować przepisy kulinarne?

Też macie z tym problem? U mnie, poza serią dwudziestu dwóch książek kucharskich, jest trochę magazynów i mnóstwo przepisów na luźnych kartkach: wydrukowanych, wyciętych z czasopism, gazetek lidlowych i biedronkowych. Tonę w nich. 

Już dawno temu zrobiłam przepiśnik, czyli zwykły zeszyt ozdobiony papierem w grochy i opatrzony tematyczną grafiką. Niestety jest niepraktyczny w użyciu, zamyka się podczas gotowania. Wygodniejszy jest przepiśnik, który przygotowałam kiedyś w ramach wymiany dla O.M. z Szarobure i pstrokate. Mimo to taka forma jest niefunkcjonalna w małej kuchni - zajmuje za dużo miejsca na blacie. Ewidentnie powinnam zaopatrzyć się w specjalny stojak do książek. 

Tymczasem zaopatrzyłam się w stojący przepiśnik. Był tak tani, że grzechem byłoby go nie kupić. Nie zamyka się, nie zajmuje cennej przestrzeni na blacie. 

Posiada wygodny podział na pięć kategorii: 

• przekąski, sałatki i sosy
• zupy, dania jednogarnkowe
• dania główne
• desery, ciasta, ciasteczka
• napoje, koktajle i przetwory

Plus kategorię dobre rady z kuchennymi przelicznikami, częściami wieprzka, wołu, piramidą żywienia i mnóstwem innych pierdół. W każdym dziale jest już jeden, przykładowy przepis, jednak łącznie jest ponad 200 pustych stron na własne.

Zamierzam uzupełnić brulion o przepisy często przeze mnie wykorzystywane, a w tej chwili rozsiane na setkach kartek. Na pewno będzie łatwiej coś znaleźć, a przy okazji urozmaicić gotowanie. Łatwiej wrócić do jakiegoś obiadu, jeżeli wiemy gdzie znajdziemy na niego przepis.

Ale... Jest też rozwiązanie na te setki kartek i gazetek. Najprostszą odpowiedzią jest segregator. Plus za brak zabawy w przepisywanie. Minus - rozłożony zajmuje sporo miejsca, dlatego najwygodniej umieścić przepisy w foliowych koszulkach i do kucharzenia wyciągać jedną konkretną.

Źródło: Pinterest / myboysdonteatpasta.blogspot.com 

Drugi sposób to osobne teczki z odpowiednimi etykietami. Pozwolą okiełznać luźne kartki, ale chyba mimo wszystko rozwiązanie nie jest aż tak praktyczne. Wolę sposób powyżej.

Źródło: Pinterest / Itsoverflowing.com

Można też poświęcić trochę więcej czasu i zamiast przepiśnika stworzyć ładne pudełko lub skrzynkę na przepisy. Macie w domu metalowe pudełko? Wystarczy je przemalować. Drewniana skrzynka, szkatułka, a nawet plastikowe pudełko.... Mała metamorfoza i mamy miejsce na przepisy. Niestety do pudełka musimy dopasować wszystkie przepisy wielkością, najładniej będą wyglądały na identycznych kartkach, ale efekt jest genialny. Oprócz praktycznego zbioru przepisów mamy dekorację na kuchenny blat, półkę czy barek. Zobaczcie sami...

Źródło: Pinterest / southernweddingshop.com

Źródło: Pinterest / thewoodgraincottage.com

  

Źródło: Pinterest / etsy.com

Źródło: Pinterest / jill031070.blogspot.com

Źródło: Pinterest / craft-o-maniac.com

Mnie najbardziej urzekła ostatnia skrzynka i myślę, że łatwiej ją wykonać niż turkusowo - brązowe pudełko, które swoja drogą też mi się podoba. Niestety kartonowe pudełko może w kuchni zginąć śmiercią naturalną. Szlag by mnie trafił, gdybym po kilku godzinach pracy nad nim postawiła je na przykład na mokrym blacie i w ten sposób zniszczyła. Z drewnem, metalem i plastikiem tego problemu nie będzie.

A Wy jakie macie sposoby na uporządkowanie przepisów? 

Sięgacie do książek kucharskich i przepisów na kartkach czy wolicie pomoc wujka google? 

Ja nie przepadam za gotowaniem z ekranu laptopa, więc każdy przepis, który znajdę w sieci przepisuję na luźną kartkę (stąd bałagan!) lub drukuję. Organizacja konieczna.

Udanego popołudnia, ja zabieram się za porządkowanie mojego zbioru.

Agafia

PS: Jeżeli macie wolne trzy minuty to odpowiedzcie na pytania w mojej ankiecie.

Ankieta

Czytaj więcej »